Een leuke toertocht?!
Zondagmorgen 29 januari verzamelden zich tussen 11 uur en 12 uur in het clubhuis van MC ASOM tien stoere bikkels én …… twee lieftallige vrouwelijke diehards, met een echt motorhart. Waarvoor kwam dat twaalftal naar de Edisonweg in Zevenaar? Het weer was redelijk, droog. En de wegen waren goed berijdbaar.
Maar het was KOUD!!!!! Je weet wel, zo’n kou waarbij je kunt verwachten dat er een ijsbeer bij je aanbelt en vraagt of hij naar binnen mag. Als we de kalender raadplegen, zien we dat vandaag de KOUWE KLAUWE TOCHT wordt verreden. Nou vooruit dan maar! Na afloop is ons een lekkere kop snert beloofd. Daar doen we het voor. Maar eerst in ons clubhonk de handen even warmen aan een paar koppen koffie. Dan kunnen we. De stemming zit er goed in en zo te zien hebben ze er ook nog zin in. Het doet me goed een flink gehalte aan “nieuwe” leden, naast “oude rotten” in het vak, in dit gezelschap te zien. Het betekent dat onze MC ASOM weer op de goede weg is.
Wachten in de kou.
Goed twaalf uur gaat ook het gezelschap op weg, een flinke groep onder de bezielende aanvoering van Haarsnieder Jan. Harry 1 en ik volgen wat later, want er moest nog wat geregeld worden voor de snert en het clubgebouw moest nog worden opgeruimd en worden afgesloten.
Via Didam, Loerbeek en Beek rijden we naar ’s Heerenbergh. Door de kale bomen is het machtige kasteel in al zijn glorie goed te zien als we aan komen rijden. Tot nu toe valt het nog wel mee met de kou. Gelukkig zijn de wegen schoon en kunnen we goed en lekker toeren. We steken Duitsland in op weg naar Emmerich en dan naar Kleve. Op de brug en de open vlakte aan de andere zijde van de Rhein beginnen we de lage temperatuur nu goed te merken. Bij deze snelheid ligt de gevoelstemperatuur een ietsie pietsie onder de behaaglijkheidsgrens. Tenen en vingertoppen beginnen zich danig te laten voelen. Als bikkel heb ik er voor gekozen om handvat- en zadelverwarming op dit toertochtje uit te laten. Af en toe zien we ver voor ons de sliert motoren van de eerste groep.
Bij het binnenrijden van Kleve staat “Triumph Danny” langs de kant van de weg. Hij heeft een klein probleemtje. Snel helpen we hem weer op weg en even later rijden we Kleve uit richting Nijmegen. Maar dan komt er een verrassing. We draaien rechts af en dan volgt een bijzonder aantrekkelijke route die ons naar Wyler voert. Bijzonder aangenaam en prettig. Dit kende ik nog niet.
Via de Oude Kleefsche Baan rijden we naar Berg en Dal. Het gehele stuk verheugen we ons op de koffie bij “De Heksendans” in Berg en Dal. De handen rond het warme kopje koffie, zodat de vingers weer even kunnen opwarmen. Als we er aankomen en stoppen, is er in geen velden of wegen een motorfiets te bekennen. Wat een teleurstelling! Kennelijk is de grote groep doorgereden en zoeken ze een andere koffietent. Nou er maar weer achteraan en goed uitkijken waar ze geland zijn.
Eindelijk koffie, maar pas in het clubhuis.
Via Nijmegen, Lent en Oosterhout rijden we naar Valburg. Af en toe zien we in de verte weer de sliert met motoren. Ze rijden maar door en denken kennelijk niet aan koffie met zo’n heerlijk stuk warm appelgebak. Kennelijk heeft Haarsnieder Jan de blik op oneindig (snert) staan en de handvatverwarming aan. Soms wordt de verleiding wel erg groot. Een stemmetje tussen mijn oor en de helm fluistert: “Zet dat knopje maar omhoog! Je laat je handen toch niet afvriezen?” Maar we blijven sterk.
Als de voorste groep in dit tempo doorgaat, dan komen we in de problemen. Want dan is de snert nog koud als ze aankomen. Daarom besluit Harry om het thuisfront te bellen met de mededeling dat het koude bikkelleger al danig in opmars is en snel nadert. De hulptroepen rukken gelijk uit.
Van Valburg rijden we binnendoor naar Driel en via de dijk naderen we Arnhem. Bij het Gelredome halen we de voorste groep bij. Over de oude brug bij Westervoort gaan we naar Duiven, maar maken dan nog een ommetje over Groessen. Van Duiven rijdt ik snel , via de A12, naar het clubgebouw om koffie te zetten. Ik heb niet alleen verschrikkelijk kouwe klauwen, maar ook verrekte kouwe poten.
Lily staat al hevig in de pan met snert te roeren en de toebehoren klaar te zetten. Als de koffie er bijna door is komt de meute binnen, met blauwe neuzen en dooie vingers en tenen. Snel worden kopjes met warme koffie uitgereikt om de vingers weer te ontdooien. Even later komen de koppen met snert en het roggebrood op tafel. We laten het ons heerlijk smaken. Rond de tafel is het een gezellig sfeertje. Het is net alsof de saamhorigheid in zo’n clubje toeneemt als je gezamenlijk de kou hebt getrotseerd. Als ik een foto wil nemen, is de camera zo koud dat de lens beslaat en de bikkels en diehards door nevelen zijn omhuld.
Al met al, was het een geslaagde eerste rit van het jaar, die KOUWE KLAUWE TOCHT.
Mede dankzij de bereidwillige medewerking en goede zorgen van Lily. Bedankt!
Tourbuffel
De beloning, overheerlijke snert!
